POPULARYZACJA CHEEREADINGU
Kategorie

Obecnie cheerleading to dwa główne nurty: akrobatyczny oraz taneczny, które dzielą się na kilka kategorii. Nie ma sztywnych zasad określających np. jakie elementy muszą być wykonane w trakcie prezentacji. Wynika to z filozofii, że nie regulaminy, a jedynie reguły bezpieczeństwa powinny ograniczać inwencję i kreatywność trenerów.

Kategorie:

FREESTYLE POM
Jest kategorią taneczną, w której głównym atrybutem są pompony. Zawodnicy trzymają je w dłoniach przez całą prezentację. Mogą je odłożyć podczas wykonywania podnoszeń, partnerowań oraz elementów gimnastycznych o ile przemawiają za tym względy bezpieczeństwa.
Choreografia musi być nastawiona na pracę zespołową, jednolitość grupy, pracę w podgrupach i na poziomach, efekty wizualne (głównie z wykorzystaniem pomponów), zmiany ustawień oraz prezentację umiejętności technicznych (skoki, piruety, wymachy itd.). Prezentacja odbywa się do muzyki dynamicznej, będącej kompilacją wielu utworów i stylów tanecznych, jednak cała prezentacja nie może odbiegać od ogólnego charakteru freestyle pom. Stroje nawiązują do typowych uniformów charakterystycznych dla cheerleaders.

JAZZ
Jest kategorią taneczną, w której wykorzystuje się muzykę liryczną, a prezentowana do niej choreografia powinna być połączeniem tańca lirycznego oraz bardzo dynamicznych ruchów. Poza interpretacją i ścisłym odniesieniem do wykorzystywanej muzyki (jest to zazwyczaj jeden fragment utworu muzycznego) ocenie podlegają także elementy techniczne tańca takie jak: piruety, wymachy, skoki i inne. Stroje związane są ściśle z tańcem jazzowym oraz mają tworzyć z prezentowaną choreografią i muzyką spójną całość.

HIP HOP
Prezentacje, zarówno choreografią, strojem jak i muzyką nawiązują ściśle do kultury hip hopu, szanując jej korzenie oraz różnorodność. Szczególną uwagę przywiązuje się do pracy zespołowej, w grupach, efektów wizualnych oraz pokazania możliwości grupy poprzez prezentację jak największej liczby odmia hip hopu. Dozwolone są ewolucje akrobatyczne nawiązujące do kultury b-boyingu, które nie zagrażają bezpieczeństwu zawodników. Ważną częścią pokazu są zmiany ustawień oraz elementy show. W tej kategorii, w choreografii, można wykorzystać części stroju.

HIGH KICK
To kategoria taneczna nawiązująca do choreografii musztrowych wykonywanych przed orkiestrą dętą. Układy prezentowane są do dynamicznej muzyki (najczęściej wykorzystuje się jeden utwór muzyczny). Szczególny nacisk kładzie się na kombinację oraz technikę wykonania wymachów, piruetów oraz zmian ustawień i rodzajów ich tranzycji.

CHEERLEADING DRUŻYNOWY
Wykorzystuje elementy gimnastyczne, które w zależności od kategorii wiekowej i zaawansowania zawodnika/ów mogą być ułożone w różne kombinacje. Tancerze wykonują również elementy gimnastyczno-akrobatyczne jak partner stunty (jedna osoba podnosi jedną osobę), group stunt (grupa osób podnosi jedną osobę, tworząc dwupoziomowe podnoszenie lub grupa osób ponosi jedną osobę, która w następnej kolejności trzyma jedną lub więcej osób) oraz piramidy (partner stunt, group stunt połączone ze sobą osobą/osobami na najwyższym poziomie). W tej kategorii drużyna (żeńska lub mieszana) prezentuje chant (sam doping) przy wykorzystaniu rekwizytów takich jak tuby, flagi, pompony, tablice i inne lub cheer, będący dopingiem połączonym z elementami gimnastycznymi (skoki, tumbling, partner stunt lub group stunt). Ta część prezentacji wykonywana jest bez podkładu muzycznego i polega na zachęceniu publiczności do dopingu i odpowiadaniu na zawołania drużyny. Następnie, w czasie prezentacji programu do muzyki, pokazana jest głównie praca zespołowa, czyli wykonywanie wszystkich wymienionych powyżej elementów (partner stunty, group stunty, piramidy, tumbling). Muzyka jest najczęściej dynamiczną kompilacją kilku utworów muzycznych, wzmocnioną charakterystycznymi dla cheerleadingu efektami dźwiękowymi, mającymi na celu wyeksponowanie konkretnych elementów.

GROUP STUNT
Group stunt to podnoszenia jednej lub więcej osób wykonywane łącznie w grupie maksymalnie pięcioosobowej. W tej kategorii dopuszczalne są również wyrzuty zawodników z górę, przy założeniu, że zawodnik wyrzucony w górę zawsze musi być chwytany przez te same osoby. Osoby podnoszone lub wyrzucane w górę mogą się zmieniać jednak tylko w obrębie startującej grupy.

Pełną kompozycję prezentacji tworzą:  

  • podnoszenia wykonywane przez grupę (ocenie podlega m.in.: sposób i technika wynoszenia zawodnika lub zawodników, liczba, jakość i trudność pozycji prezentowanych w podnoszeniu, technika oraz sposób schodzenia z podnoszenia),
  • wyrzuty (technika wyrzutu, liczba, jakość i stopień trudności elementów wykonywanych w powietrzu, faza lotu oraz technika chwytu osoby spadającej przez osoby chwytające),
  • muzyka (dynamiczna, będąca najczęściej kompilacją kilku utworów muzycznych, wzbogacona charakterystycznymi dla cheerleadingu efektami dźwiękowymi, mającymi na celu większą ekspozycję elementu).

Kategoria ta może być rozgrywana zarówno dla grup żeńskich jak i tylko mieszanych.

ACRO SOLO
Kategoria, w której zawodnik prezentuje swoje umiejętności akrobatyczno-gimnastyczne, dołączając do elementów ścieżki gimnastycznej skoki typowe dla cheerleadingu (np. toue touch, pike, herky, hardler, tuck jum i inne). Do prezentacji należy dołączyć tzw. chant (okrzyk zachęcający do dopingu, nawiązujący kontakt z publicznością, aby ta np. mogła na doping odpowiedzieć i do niego się włączyć). Zawodnik wykonuje również podczas dopingu lub dla scalenia kompozycji (np. podczas tranzycji łączącej elementy typowe dla cheerleadingu) ruchy rąk Arm Motion. Prezentacja odbywa się do muzyki dynamicznej, rytmicznej, będącej (najczęściej) połączeniem kilku utworów muzycznych z dodanymi efektami dźwiękowymi, mającymi wyeksponować  konkretne umiejętności zawodnika. Podczas chantu muzyka powinna być wyciszona lub ściszona tak, aby publiczność mogła usłyszeć zawodnika. W tej kategorii nie wykorzystuje się żadnych rekwizytów (pompony, tabliczki, tuby, flagi itp.). Strój uczestnika to uniform, charakterystyczny dla cheerleadingu oraz obuwie sportowe na gumowej, elastycznej podeszwie (wykluczone są baletki, napalcówki, buty na obcasach oraz jakiekolwiek buty z twardą podeszwą np. chodaki i inne mogące narazić zawodnika na kontuzje).

PARTNER STUNT
Kategoria polega na tworzeniu przez dwie osoby różnego rodzaju podnoszeń (partner stuntów). Całą kompozycję tworzą: podnoszenia (w tym sposoby i technika, dzięki którym osoba podnoszona jest w górze), pozycje osoby ponoszonej (różnorodność, zmiany) oraz sposoby schodzenia z konkretnych podnoszeń. Całość dopełniana jest przez muzykę dynamiczną, dostosowaną do prezentacji, z wykorzystaniem charakterystycznych dla cheerleadingu efektów dźwiękowych. Zawodnik odpowiadający za podnoszenie (tzw. base) powinien cechować się siłą, wytrzymałością, stabilnością, natomiast zawodnik podnoszony skocznością, gibkością, rozciągnięciem oraz dużym poczuciem równowagi.

PARACHEER
To kategoria integrująca zarówno zawodników pełnosprawnych, jak i tych z dysfunkcjami. Kategorie drużyn para cheer:

  • cheerleadingu lub group stunt (zawodnicy pełnosprawni oraz z dysfunkcjami ruchu),
  • freestyle pom (zawodnicy pełnosprawni oraz z dysfunkcjami ruchu),
  • freestyle pom special (zawodnicy pełnosprawni oraz z dysfunkcjami intelektualnymi),
  • freestyle pom united (zawodnicy z dysfunkcjami intelektualnymi).

 

POLECAMY